Wyrm-Caller

[Danny]

Mijn mede-Garou, het is mij een waar genoegen mede te mogen delen dat de Wyrm-Caller die verantwoordelijk was voor de April-raids gevonden is en is terecht gesteld. Ik zal niets aan jullie onthouden en het verhaal delen:

Het was de nacht van 15 mei. Het enige wat te horen was waren de stemmen van duizenden Lunes die zich op onze Caern hadden gevestigd totdat (door al deze chaos heen), een stem van corruptie dwaalde over de Caern, vragend aan de leden van het Bluepelt Sept om haar vrij te laten. Met de origine van dit duistere gefluister onduidelijk worden de geesten van de Garou met raadsels gevuld; waar komt deze stem vandaan en wie is het en wellicht nog het belangrijkste van allen, wat wil het bereiken?

Met mijn interesse gepiekt besluit ik een conversatie aan te gaan met deze mysterieuze verschijning. Na een korte woordenwisseling maakt de stem van gener zijde duidelijk dat de aanwezigheid van mijn stem niet gewaardeerd wordt met de liefkozende woorden: GET OUT OF MY HEAD!!. Op advies van waarde Adren Connie werd er besloten om hier geen gehoor aan te geven en juist dieper in de stem's gedachte te kruipen, tot wij door zijn ogen konden kijken en de wortels van deze verschijning konden opzoeken.

Getroffen met visioenen van de plek waar de stem zich bevindt, val ik tot mijn knieën. Overspoeld met informatie en beelden des onheils trek ik mij terug van de Caern, om deze te ontcijferen. Toen de waanzin eenmaal bezonken was scheen er licht door de schaduw, de corruptie had haar zetel direct onder de Caern geplaatst in het tunnel-systeem van Delft. Er was dus geen tijd te verliezen om een roedel samen te stellen die deze bedreiging zou opjagen.

En deze roedel kwam er, 4 man groot en klaar voor de strijd tegen de Wyrm. Het gezelschap reisde dieper en dieper de tunnels in en met elke voorbijgaande meter werden de tunnels vuiler, corrupter en donkerder. Navigerend door het doolhof kwamen deze helden eindelijk bij hun bestemming, het Hart van de Caern. Maar niet alles was goed op deze heilige plek van Gia, er bevond zich een afgezant van de Wyrm. Gebonden aan de kern van ons Garou bestaan, roepend naar zijn kamaraden: "Ik ben de Wyrm, kom hier heen! Kom broeders! Vecht tegen Gia!".

Het hoeft natuurlijk niet verteld te worden dat deze Wyrm-Caller geen partij was voor de woede van Garou. Nadat deze verschijning verslagen werd moest het gebeid uiteraard gezuiverd worden. De troep Garou besloot hierbij niets aan twijfel over te laten en de hulp in te schakelen van de machtige water-spirit "De Vliet". De vliet verscheen in haar volle Glorie en verzwolg al het duister!.. en ahumm... bijna de dappere Garou...

En zo eindigt het verhaal van de mysterieuze "Wyrm-Caller", maar om nog meer duidelijkheid te scheppen worden de kettingen waardoor hij gebonden was onderzocht door Connie. Wellicht zit er ook een mooi verhaal aan deze objecten gebonden, die meer te weeg zal brengen over deze gebeurtenis.